Mae Sai - Mon Pleang Carabao

Mae Sai - Mon Pleang Carabao
以下歌词翻译由文曲大模型提供
ฟากฟ้ายามเย็น
傍晚的天空
เห็นแสงรำไร
微光闪烁
อาทิตย์จะลับโลกไป
夕阳即将沉落
พระจันทร์จะโผล่ขึ้นมา
明月将冉冉升起
หมู่มวลวิหค
群鸟翱翔
เหินลมอยู่กลางเวหา
在空中自由飞翔
จะหลับคืนสู่ชายคา
夜幕降临时归巢
ชายป่าคือแหล่งพักพิง
森林深处是它们的避风港
แต่น้องนางไยไม่เห็นกลับมา
为何她却迟迟未归
จากไปตั้งหลายปีกว่า
离家多年 早已音讯全无
ท้องนาบ้านเราเหงาจัง
家乡的田野如此寂寥
ลมหนาวพัดโบก
寒风阵阵吹拂
โยกเรือนจนคล้ายจะพัง
摇晃着房屋仿佛要倒塌
ผู้เฒ่าตายายลงนั่ง
老人们坐在门前
เหม่อรอด้วยใจเลื่อนลอย
心神不定地等待
นก น้อย จากท้องนา ราคาถูก
田里的小鸟 价格低廉
เธอเป็นลูก ที่ถูกพ่อแม่ขายไป
她被父母卖掉
กตัญญูบิดา มารดา ปานใด
对父母的孝顺何在
แม่สาย จากเมือง เชียงฮาย
来自清莱的母亲
ต้องไปสู่สังคมทราม
不得不走向恶劣的社会
เมื่อรู้สึกตัวก็สายเกินไป
当她醒悟时已为时太晚
หมื่นพันที่เธอผ่านชาย
经历了无数男人的摧残
หัวใจเธอจึงเย็นชา
她的心已变得冰冷无情
สังคมกระหน่ำ
社会的冷漠无情
ซ้ำสองเธอต้องติดยา
再次将你推向毒品的深渊
ไม่คิดหวนคืนบ้านนา
不再渴望回到故乡
ปรารถนา เพียงยาเมา
心中唯一的渴望 只有那麻醉的药
ผู้เฒ่าล้มป่วย
老人病倒了
คนช่วยไปบอก
有人前来告知
เธอจึงจากเมืองบางกอก
她便从曼谷启程
หวังไปให้ทันเวลา
希望能及时赶到
เอายาไปฝาก
带着药物
เอาหมาก เอาพลูเสื้อผ้า
带上槟榔、芦衣和衣物
แม่สายที่เธอจากมา
你离开的那条山路
เหมือนวาจาว่าสายเกินไป
仿佛在说已经太迟
นกน้อย กลับมาแค่ทันพระสวด
小鸟归来 只赶上丧礼的诵经
ใครเล่าเจ็บปวด
谁在承受痛苦
รวดร้าวเท่าสาวเมืองเหนือ
如北方少女般伤痕累累
สังคมเมืองไทย
泰国社会
ใครฟังเขาคงไม่เชื่อ
谁听了也不会相信
ขายกินหมดแล้วเอื้องเหนือ
北方的美丽已被出卖殆尽
ให้กับชายที่อู้บ่จ้าง
给了那些无情的男人