Najprzytulniej - Sylwia Grzeszczak

Najprzytulniej - Sylwia Grzeszczak
Written by：Sylwia Grzeszczak/Marcin Piotrowski
Najprzytulniej tam gdzie już nie ma nas
Miejsca które skrył pod skrzydłami czas
To co było trwa nikt nam nie zabierze wspomnień
Tamto słońce ma
O wiele większą moc
Nasz ulubiony brzeg kolana zdarte wciąż
Rodzice krzyczą dość
Pora do domu jest już chłodniej
Ognisko płoszy ciemność cisza w sercach gra
Wpatrzeni tacy mali w ten ogromny świat
Wracamy z dalekiej drogi do swoich
Starych przytulnych miejsc
Idealnych I niewzruszonych dni
Poukrywanych w pamięci mgle
A Z czterech świata stron przywoziliśmy wiatr
Walizki pełne snów od śniegu bielszy piach
I klika mądrych prawd I szczęścia nieuchwytny zapach
Lecz gdzie są tamte dni kiedy mierzyliśmy mniej
Jak forteca był nasz dom my się bawiliśmy w nie
Wojna dalej toczy się lecz to już chyba nie zabawa
Pędzący pociąg nie usłyszy mego stop
Mała dziewczynka pełna gigantycznych trosk
Wracamy z dalekiej drogi do swoich
Starych przytulnych miejsc
Idealnych I niewzruszonych
Dni poukrywanych w pamięci mgle
Takie chwile kiedy zamykamy oczy
I wracamy do tych dni jeszcze raz
Subtelny uśmiech I cichuteńki płacz
Najprzytulniej jest mi tam gdzie nikt nie zdąży
Nie odnajdzie drogi nikt oprócz nas
Wracamy Z dalekiej drogi do swoich
Starych przytulnych miejsc
Idealnych I niewzruszonych dni
Poukrywanych W pamięci mgle