Alleen - Marco Borsato

ik pak wat koffie en de ochtendkrant ik loop de trap op met jouw beker in m'n hand ik denk aan vroeger en ik voel de pijn waar zou je nu toch zijn en ik denk aa

ik ben niet van plan m'n gevoelens te delen met hen die me lief zijn of niets kunnen schelen m'n dagen, m'n nachten, m'n tranen, m'n zorgen m'n diepste verlange

kan iemand me vertellen wanneer een schutter rust wanneer de boog zich mag ontspannen z'n pijl het laatste doelwit kust wanneer is een mens tevreden merkt hij v

ik veeg de tranen van m'n gezicht je hebt nog steeds je ogen dicht ik zou wel uren kunnen kijken naar hoe je hier nu voor me ligt je leefde altijd al met de dag

zacht als een bries die ritselt door de bomen vormen mijn lippen jouw naam en denk ik aan jou iedere nacht zie ik je in mijn dromen ik fluister dan dicht bij jo

Ze was die dag gevallen Net toen hij het zag Hij hielp haar tranen drogen En werd verliefd op haar lach Hij was voor haar gevallen Maar sinds ze was gaan staan

Ochtendschemer danst over je lichaamEn spiegelt in het raam Wat de liefde voor een vrouw kan doen En ik huil terwijl je lacht als ik je zachtjes streel Op de pl

Verliefdheid duurt maar even en dat is al te lang Je durft je niet te geven want je bent veel te bang je wilt me liever laten lopen dan dat ik jou laat staan je

zeven weken, denk ik aan je elke avond, elke nacht elke morgen als ik opsta en als ik toch maar weer naar bed ga denk ik aan je en ik wacht ik kan niet slapen z

Rood is al lang het rood niet meer Het rood van rode rozen De kleur van liefde van weleer Lijkt door de haat gekozen Dat mooie rood was ooit voor mij Een kleur