このみち - Binchoutan

การเดินทางของหิ่งห้อย - วงกล้วยไทย
Written by：สันติ ชัยปรีชา/วสกร เดชสุธรรม
คิดไปว่าตัวเราเองมีค่า
คงจะพออยู่ในสายตา
คนเป็นล้านในเมืองนี้
หลงคิดว่าเรามันคนสำคัญ
เดินลำพังสู่เมืองที่เต็ม
ไปด้วยไฟที่สว่างหลากสี
สิ่งที่เห็นมัน
ไม่เป็นอย่างตั้งใจ
คนเป็นล้าน แต่สุดท้าย
เหงามันเหงา
เหงาจนไม่ไหว
ใจมันช้ำจนเหนื่อยล้า
เหมือนโดนซ้ำ
เมื่อน้ำตามันไหล
ความอ่อนไหว
เดินทางมาหา
คืนที่เดียวดายมันไม่มีค่า
เราไม่พออยู่ในสายตา
ใครทั้งนั้นในตอนนี้
ลืมใครบางคนที่ยังเฝ้ารอ
คนที่มองว่าเราสำคัญ
อยู่เสมอ
สำหรับเขา
กลับไปหาคนที่รอสักครั้ง
สู่อ้อมแขนแห่งความรัก
เหงามันเหงา
เหงาจนไม่ไหว
ใจมันช้ำจนเหนื่อยล้า
เหมือนโดนซ้ำ
เมื่อน้ำตามันไหล
ความอ่อนไหวซัดใจสลาย
ไม่ไม่มีใครสักคน
เดียวดายในความสับสน
แค่ใครสักคน
อยู่เคียงข้างกาย
กลับไปหาคนที่รอ
สักครั้ง
สู่อ้อมแขนแห่งความรัก
เหงามันเหงา
เหงาจนไม่ไหว
ใจมันช้ำจนเหนื่อยล้า
เหมือนโดนซ้ำ
เมื่อน้ำตามันไหล
มันอ่อนล้าและเกิด
เหงามันเหงา
เหงาจนไม่ไหว
ไฟของฉันมันอ่อนล้า
ขอเติมรัก ให้ลุกโชนอีกครั้ง
เธอเท่านั้น หัวใจมันเรียกหา
คิดถึงเธอเหลือเกิน
กอดฉันอีกสักครั้ง
ให้ฉันมีพลัง